Kluczowe zagadnienia omawiane podczas narady:

• Zmiany poziomu wód gruntowych wpływające na kondycję drzewostanów.
• Zdrowotność wiekowych dębów – w tym rany, wycieki i infekcje grzybowe obniżające jakość techniczną drewna.
• Wzrastająca ilość posuszu dębowego, suma ogółem w latach 2018-2025 wyniosła 263 485,11 m³.
• Naturalne odnowienie lasu i ograniczenia wynikające z zapisów PZO (Planów Zadań Ochronnych), które utrudniają wprowadzanie młodego pokolenia dębu.
• Dominacja graba i buka, uznawanych w PZO za zagrożenie dla siedliska kwaśnej dąbrowy, mimo że w praktyce pojawiają się na tym obszarze spontanicznie i  pełnią funkcję wypełniającą i stabilizującą ekosystem.
• Porównanie technik przygotowania gleby – wałek kontra pługofrezarka, która mimo większej ingerencji zapewnia lepsze napowietrzenie i dostęp siewek do gleby mineralnej.
• Wyzwania związane z rozróżnieniem siedlisk kwaśnej dąbrowy i grądu, co w praktyce wpływa na dobór składu gatunkowego i koresponduje z zapisami aktualnych PZO.

„Dąbrowy Krotoszyńskie to nasze dziedzictwo i odpowiedzialność. Musimy szukać rozwiązań, które pozwolą zachować ich unikalny charakter, a jednocześnie zapewnią trwałość i zdrowotność drzewostanów. Widzimy, jak susza i zmiany hydrologiczne wpływają na dęby, dlatego tak ważne jest, by nasze działania były oparte na wiedzy, doświadczeniu i realnych potrzebach siedliska.” – powiedział dyrektor RDLP w Poznaniu Wiesław Krzewina.

Narada terenowa pokazała, że przyszłość Dąbrów Krotoszyńskich wymaga współpracy, wymiany doświadczeń i odwagi w podejmowaniu decyzji. Leśnicy zgodnie podkreślali, że tylko połączenie wiedzy praktycznej, badań naukowych i odpowiedzialnego podejścia do ochrony przyrody pozwoli zachować ten las w dobrej kondycji na kolejne dekady.