Aktualności Aktualności

Leśna Drużyna Szpiku

Poniedziałkowe popołudnie. Przez szpitalne okna przebijają się słoneczne promienie. Na korytarzu oddziału Kliniki Onkologii, Hematologii i Transplantologii Pediatrycznej słychać poruszenie. Trwają warsztaty leśne. Przy trzech stanowiskach można dowiedzieć się m.in. ile waży poroże jelenia, jakich ptaków jest najwięcej w naszym kraju oraz jak zachować się po ukąszeniu kleszcza.

Dzieci z oddziałów onkologicznych nie mają za wiele okazji na wycieczkę do lasu i spotkanie z leśnikami. Dlatego w poniedziałek 8 kwietnia, leśnicy postanowili las przynieść do nich. Warsztaty „Zwierzęta naszych lasów" podzielono na trzy tematy: mikrokosmos świata owadów, ptasie trele oraz leśni tropiciele, tak aby móc w możliwie jak najkrótszym czasie poznać tajemnice leśnych zwierząt. Pszczoły, kleszcze, owady saproksyliczne to tylko nieliczni przedstawiciele mikroświata, do którego poznania użyto mikroskopu i specjalnie przygotowanych preparatów.

Na „ptasim" stanowisku młodzi adepci wiedzy leśnej uczyli się rozpoznawania głosów różnych gatunków ptaków. Okazuje się, że ptaki nie zaczynają śpiewać tylko z powodu okresu godowego. Dzięki głosom świetnie się komunikują, zaznaczają swoje terytorium a także wyrażają swoje nastroje. Przeniesiony za pomocą tablicy dźwiękowej ptasi śpiew wywołał uśmiech na twarzy każdego małego pacjenta.

Jak stać się leśnym tropicielem? Wystarczy się rozejrzeć! Poroża, wypluwki, czy tropy to tylko nieliczne ślady pozostawione przez zwierzęta. Podczas spotkania, każdy któremu wystarczyło sił mógł porównać wagę poroża sarny, danielaa nawet jelenia!  Dodatkowo podczas warsztatów dzieci mogły odcisnąć w piasku tropy leśnych zwierząt.

Na koniec zajęć dzieci zbudowały drewniane budki lęgowe, które mamy nadzieję, zostaną powieszone na pobliskich drzewach, tak aby umożliwić dzieciom obserwację ptaków podczas kolejnych wizyt w szpitalu.

Dziękujemy Drużynie Szpiku za zaproszenie i nieocenioną pomoc w przygotowaniu i udziale w spotkaniu. Z pewnością pojawimy się na poznańskiej, dziecięcej onkologii jeszcze nie raz!